วันอังคารที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2559

นิทานพ่อรวย

นิทานเรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือ

"พ่อรวยสอนลูก #2 เงินสี่ด้าน"

ที่ให้แง่คิดในการทำงานหาเงิน

          กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว  มีหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มักจะมีปัญหาขาดแคลนน้ำหากฝนไม่ตก  เพื่อแก้ปัญหานี้ คณะกรรมการหมู่บ้านจึงประกาศหาผู้ที่จะมารับจ้างขนส่งน้ำให้กับคนในหมู่บ้าน  โดยมีชายหนุ่มสองคนตอบรับงานนี้  คณะกรรมการจึงตกลงทำสัญญาจ้างกับทั้งคู่  โดยหวังว่าทั้งสองขนจะแข่งขันกันทำงาน และรักษาระดับราคาให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม

         ทันทีที่ได้รับการว่าจ้าง  เอ็ด...ชายคนแรกรีบวิ่งไปซื้อกระป๋องตักน้ำมา 2 ใบ  แล้วเริ่มตักน้ำจากลำธารมาใส่ถังคอนกรีตไว้ใช้ในทันที  ทุกๆ เช้าเขาจะรีบตื่นก่อนคนอื่นๆ เพื่อดูแลน้ำให้มีเพียงพอสำหรับคนทั้งหมู่บ้าน  แม้งานจะหนักแต่เอ็ดก็มีความสุขเพราะมีเพียงเขาและชายอีกคนที่ได้รับมอบหมายให้ทำงานนี้

          ชายคนที่สอง.....บิล...หายตัวไปเป็นเดือน  ซึ่งทำให้เอ็ดดีใจมาก  เพราะไม่ต้องแบ่งงานให้ใคร  และได้รับค่าจ้างเต็มๆ  เพียงลำพัง

          แทนที่จะวิ่งไปซื้อถัง  บิลเตรียมเขียนแผนธุรกิจ  จัดตั้งบริษัท  หาผู้ร่วมทุน  จ้างผู้จัดการ  และกลับมาพร้อมทีมงานก่อสร้างในหกเดือนต่อมา  เขาใช้เวลาหนึ่งปีสร้างท่อน้ำสแตนเลสขนาดใหญ่เชื่อมต่อระหว่างลำธารเข้าไปในหมู่บ้าน  ในงานวันเปิดท่อส่งน้ำ  บิลประกาศว่าน้ำของเขาสะอาดกว่าน้ำของเอ็ดเพราะบิลรู้ว่ามีคนบ่นเรื่องคุณภาพน้ำที่เอ็ดขนมาให้เสมอๆ นอกจากนี้บิลยังแจ้งว่า  เขาสามารถทำให้คนในหมู่บ้านมีน้ำใช้ตลอด 24 ชั่วโมง  และตลอด 7 วัน อีกด้วย  ขณะที่เอ็ดส่งน้ำได้เฉพาะวันทำการ  เพราะเขาจะต้องหยุดทำงานในวันเสาร์อาทิตย์  สุดท้ายบิลประกาศว่าเขาจะเก็บค่าน้ำถูกกว่าเอ็ดร้อยละ 75 โดยที่ทุกคนจะได้รับน้ำที่มีคุณภาพมากกว่า  สิ้นเสียงของบิล  ทุกคนก็ปรี่ไปรับน้ำจากท่อที่บิลสร้างขึ้น

          เอ็ดพยายามที่จะแข็งขันกับบิลโดยการลดราคาลงมาเท่ากัน  ซื้อถังน้ำเพิ่มอีก 2 ถังพร้อมฝาปิด  และใช้วิธีในการลากถังน้ำครั้งละ 4 ใบ เพื่อให้ได้ปริมาณน้ำในแต่ละรอบมากขึ้น  ทั้งยังจ้างลูกชายทั้งสองมาช่วยในการขนน้ำรอบดึก  และช่วงวันหยุด  เมื่อเด็กๆ โตขึ้นและถึงเวลาจากบ้านไปเรียนต่อ  เอ็ดบอกลูกทั้งสองคนว่า  ''จงรีบกลับมา  เพราะวันหนึ่งธุรกิจนี้จะตกเป็นของเจ้า"  แต่ไม่ทราบว่าด้วยเหตุผลใด  สุดท้ายลูกของเอ็ดทั้งสองก็ไม่กลับมาบ้านอีกเลย

          ขณะเดียวกัน  บิลมีความคิดว่าถ้าหมู่บ้านนี้ต้องการน้ำ  หมู่บ้านอื่นๆ ก็คงขาดน้ำเหมือนกัน  เขาจึงปรับปรุงแผนธุรกิจเพื่อนำน้ำที่มากด้วยคุณภาพ  สะอาด  ปริมาณ  แต่ราคาย่อมเยาไปเสนอขายแก่หมู่บ้านอื่นๆ เขาคิดเงินแค่ถังละ 1 เพนนี  แต่บิลสามารถส่งน้ำได้เป็นพันๆ ล้านถังในแต่ละวัน  น้ำไหลจากลำธารสู่แต่ละครััวเรือนทุกวันโดยที่บิลไม่ต้องทำงานเลย  ตลอดเวลาที่น้ำไหลเข้าบ้านคนในหมู่บ้าน  เงินก็ไหลเขากระเป๋าบิลอย่างสม่ำเสมอ
 
           บิลใช้ชีวิตอย่างมีความสุข  ขณะที่เอ็ดทำงานหนักตลอดชีวิตพร้อมปัญหาทางการเงินที่อยู่คู่กับเขาตลอดชีวิตจนวาระสุดท้าย

***เรื่องนี้สามารถใช้ในการให้แนวทางใหการทำมาหากินของเราได้ว่า

  • เรากำลังสร้างท่อหรือลากถัง
  • เรากำลังทำงานหนักหรือทำงานอย่างชาญฉลาด








ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น